T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/638 - 2024/845
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/638
KARAR NO\t: 2024/845
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
\t\t MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 16/12/2021
NUMARASI\t\t: 2020/293 E. - 2021/390 K.
DAVACI\t:
VEKİLLERİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: Marka YİDK Kararının İptali, Hükümsüzlük
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/12/2021 tarih ve 2020/293 E. - 2021/390 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ\t: Davacı vekili, davalılardan ...’ın, 2019/62347 sayılı “...” ibareli markanın tescili için 02.07.2019 tarihinde ... nezdinde gerçekleştirdiği başvuruya, müvekkilinin 2015/50156 sayılı “...” ibareli markası gerekçe gösterilerek yapılan itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, davalının “...” ibareli marka başvurusunun müvekkiline ait “...” markası ile görsel ve işitsel açıdan ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, karşılaştırılan markaların 30. sınıfta yer alan malları kapsamaları nedeniyle sınıflar bakımından da çakıştığını, işaret ve emtia benzerliği gerçekleştiğinden SMK'nın 6/1. maddesi anlamında markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu ve davalının dava konusu başvurusunun haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2020-M-6462 sayılı kararının kısmen iptali ile 2019/62347 sayı ile işlem gören “...” ibareli marka başvurusunun 30. sınıf yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, marka başvurusu ile itiraza gerekçe olarak gösterilen marka bir bütün olarak değerlendirildiğinde görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı, davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu markanın kapsamındaki 30. Sınıf mal ve hizmetlerin “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez” davacının markasının kapsamında aynı/aynı tür/benzer olarak yer aldığı, dava konusu marka başvurusu ile davacı markaları arasında marka işaretleri bakımından benzerlik olduğu, dava konusu marka ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacının haksız rekabete ilişkin itirazının yerinde olmadığı, dava konusu 2020-M-6462 sayılı YİDK Kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... YİDK'nın 2020/M-6462 sayılı kararının 30.sınıf mal ve hizmetler bakımından kısmen iptaline, davaya konu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, mahkemece benzer olduğu belirtilen \"...\" ibaresinin davaya konu mal ve hizmetler yönünden ayrıt edici niteliği zayıf bir ibare olduğunu, bu bağlamda markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde görsel, işitsel ve kavramsal olarak SMK m. 6/1 anlamında ilişkilendirme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: : Dava, YİDK marka kararı iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tİşlem dosyasının incelenmesinden, davalı gerçek kişinin, 2019/62347 sayılı ve \"...+şekil \" ibareli markanın 30 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerde tescili için davalı ... başvurduğu, davacının, \"...\" ibareli markalarına dayalı olarak, iltibas ve haksız rekabet iddiasıyla başvuruya itiraz ettiği, Markalar Dairesi Başkanlığınca taraf markalarının benzer görülmediği ve itirazın reddedildiği, davacının bu karara itirazının ise, YİDK'ın 05.08.2020 tarih ve 2020-M-6462 sayılı kararıyla reddedildiği, anılan kararın davacıya 06.08.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve işbu davanın iki aylık hak düşürücü süre içerisinde 01/10/2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.
İlk derece mahkemesinin kabulü ve istinaf itirazları gözetildiğinde, taraflar arasındaki uyuşmazlık taraf markaları arasında 30.sınıf emtia bakımından iltibas tehlikesi bulunup bulunmadığı noktasındadır.
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Burada öncelikle iltibas (karıştırılma) kavramının da açıklanması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir.
Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde, dava konusu başvuru \"...\" ibareli marka stilize edilmiş siyah renkte “...”
ibaresi ve sarı renkte figüratif bir unsurun bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş kelime+şekil,
davacının redde gerekçe gösterdiği marka ise herhangi bir şekil unsuru içermeyen beyaz zemin
üzerine ilk harfi büyük, siyah renkte yazılmış \"...\" ibaresinden oluşmaktadır. Dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporunda da ifade edildiği üzere, dava konusu marka ile davacı markasında ortak olarak yer alan “...” ibaresinin
İngilizce’de “yumuşak, hoş, tatlı” gibi anlamlara geldiği, her ne kadar İngilizce olsa da, dava konusu 30. sınıf mallar bakımından ayırt edici niteliği zayıf ibare olduğu, dava konusu markanın esas unsurunun 9 harften, davacı markalarının esas unsurlarının ise 6 harften, dava
konusu markanın son 6 harfinin davacı markası ile aynı harflerden oluştuğu, dava konusu markanın
ilk 3 harfinin (“...”) farklı olduğu, markanın başında yer alan “...” ibaresinin görsel, işitsel, yazılış ve anlamsal bakımdan
dava konusu markanın üzerinde kullanılacağı emtianın ortalama tüketicileri nezdinde iltibası önleyici
mahiyette bulunduğu, karşılaştırılan markaların esas unsurlarının ayırt edici niteliğinin zayıflığı dolayısıyla başvurudaki \"...\" ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağladığı, ayrıca dava konusu marka
ile davacı markasının tertip tarzlarının farklı olduğu, bunun yanı sıra dava konusu markanın şekil
unsuru da içerdiği, bu nedenlerle marka işaretleri bakımından işitsel, görsel ve kavramsal olarak benzerlik
bulunmadığı sonucuna ulaşılmış, ilk derece mahkemesinin aksi yöndeki kabulü yerinde görülmemiş, SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında işaret benzerliği koşulu gerçekleşmemiştir.
Tarafların marka işaretleri benzer bulunmadığından, Dairemizce emtia benzerliği şartı yönünden değerlendirme yapılmasına gerek görülmemiştir.
Somut olayda uyuşmazlığın niteliği ve istinaf edenin sıfatı gözetildiğinde, bir başka hususun daha tartışılması gereklidir. Zira davacı tarafından sunulan dava dilekçesinde, gerçekte ayrı davaların konusunu oluşturan iki farklı talep birleştirilmiş ve davalı ... YİDK kararının iptali ile diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi birlikte talep edilmiştir. Mahkemece YİDK iptali talebinin kabulüne, marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, yerel mahkeme kararı, davalı gerçek kişi tarafından istinaf edilmemiştir. Davalı TÜRKATENT'in istinaf başvurusu ile YİDK kararının iptali davası yönünden oluşacak hukuki sonucun, diğer davalı gerçek kişiyi ilgilendiren hükümsüzlük davasına yansıması düşünülemez. Dolayısıyla Dairemizce, YİDK kararının iptali davası yönünden ulaşılan sonucun, yerel mahkemece verilen hükümsüzlük kararına yansıtılması mümkün olmamıştır.
Sonuç olarak, ilk derece mahkemesince dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet mesnet marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle YİDK kararının iptali istemli davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse \"düzelterek yeniden esas hakkında\" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
\t
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 16/12/2021 gün ve 2020/293 Esas - 2021/390 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
\t2-YİDK kararının iptali istemli davanın REDDİNE,
\t3-Davaya konu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına,\t
\t4-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60 TL maktu karar ve ilam harcından, peşin alınan 54,40 TL’nin düşümü ile kalan 373,20 TL bakiye karar ve ilam harcının davalı ...'dan alınarak Hazineye irad kaydına,
\t5-Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi uyarınca belirlenen 25.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, anılan davalıya verilmesine,
6-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan ve hükümsüzlük davası yönünden Dairemizce bir istinaf incelemesi yapılmadığından ilk derece mahkemesi kararında hükmedilen 7.375,00-TL maktu vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine,
\t7-Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 2,250,00-TL bilirkişi ücreti, 246,00-TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 99,00-TL tebligat ve posta masrafından oluşan toplam 2.595,00 TL yargılama giderinin takdiren 1/2'sinin hükümsüzlük davası yönünden yapıldığının kabulü ile bu orana tekabül eden 1.297,50-TL'ye 54,40-TL peşin harç, 54,40-TL başvuru harcı eklenerek oluşan toplam 1.406,30-TL yargılama giderinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, geri kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,
\t8-Davalı şahıs tarafından yargılama sırasında herhangi bir yargılama gideri yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
\t9-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine, (HMK m.333),\t
\t11-Davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70 TL istinaf karar ve ilam harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalı iadesine,\t
\t12-İstinaf aşamasında davalı ... tarafından yapılan 47,90-TL posta gideri ve 220,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından ibaret toplam 268,60-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı ... verilmesine,
\t13-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,\t
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 03/05/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi. \t
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 03/05/2024
\t\t\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.