T.C.
SAKARYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
7. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: 2024/788
KARAR NO\t: 2024/836
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN\t\t: ...\t(...)
ÜYE\t\t: ... \t(...)
ÜYE\t\t: ...\t(...)
KATİP\t\t: ...\t(...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: GEBZE ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t: 23/02/2024 tarihli ara karar
NUMARASI\t: 2024/54 Esas
DAVACI\t: EKİP MÜHENDİSLİK TAAHHÜT İNŞAAT KİMYA SANAYİ VE TİCARET ANONİM ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ\t: Av. ... - ...
DAVALILAR\t: 1- ... (T.C. NO: ...) - ...
\t 2- KPM MÜHENDİSLİK MAKİNE İNŞAAT SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ\t: Av. ...- ...
DAVA\t: Tespit
TALEP\t: İhtiyati Tedbir
DAVA TARİHİ\t: 18/01/2024
KARAR TARİHİ\t: 15/05/2024
KR. YAZIM TARİHİ\t: 15/05/2024
İstinaf incelemesi için Dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin kimya sektöründe kullanılan proses ekipmanların imalatını yapmak amacı ile kurulmuş olduğunu, her tür boya ve kimyasal madde üreten anahtar teslim tesisler kurmak için makinalar üreten bir şirket olduğunu, davalı şirket yetkilisi ...'in müvekkili şirketten 01.04.2011 tarihinde işten ayrıldığını, müvekkili şirkette çalışırken iş sırrı niteliğinde olan birçok bilgiye vakıf olduğunu, davalının müvekkilinin tasarladığı makina tasarımlarının birebir aynısını kullanarak kataloglarında yer verdiğini ve haksız rekabete yol açtığını, davalının müvekkili şirketin faaliyet alanına giren konularda üretim yapmaya başladıkları ve bunun için müvekkili şirketin tasarımlarının kullanıldığı hususunun, davalı şirket kataloğundan açıkça anlaşıldığını, davalının, müvekkili şirket tarafından müşterilerine özel olarak üretilmiş eserleri sanki kendisi tarafından üretilmişcesine haksız kazanç elde ettiğini, davalıların haksız rekabet yasağına uygun davranıyor gibi görünmek için her türlü çabayı sarfetmiş olsalar dahi, davalı şahsın açmış olduğu yeni şirketin temeli ve tasarım, katalog, kalıp, işverene ait ticari ve iş sırrının kullanılması gibi unsurları müvekkili şirkette çalıştıkları zamanlarda müvekkili şirketin imkanları ile atıldığını, bu durumdan dolayı müvekkilinin zarara uğradığını, Türkiye'nin bu konudaki en büyük üreticisi olması nedeniyle müşterilerine karşı da zor durumda kaldığını, davalıların haksız rekabet yaratan fiillerinin tespitine, haksız rekabetin men’i ve davalıların üretimlerinin durması için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ:
İlk derece mahkemesince; \"...Davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin REDDİNE,...\" şeklinde hüküm kurulmuştur.
İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı tarafın davacının kataloğuna ve ürünlerin tasarımlarına birebir benzer katalog ve tasarım kullandığını, bu durumun haksız rekabetin somut delili olduğunu, davalı şirket tarafından müşterilerine özel olarak üretilmiş eserleri sanki kendisi tarafından üretilmişcesine haksız kazanç elde ettiğini, yine kataloğun son sayfasında referans olarak paylaştığı firmalarında davacı şirketin müşterileri olduğunu, ihtiyati tedbir şartlarının oluştuğunu, haksız rekabetin men’i ve davalıların üretimlerinin durması için ihtiyati tedbir kararı verilmesi gerektiğini belirterek; istinaf taleplerinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.
Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu somut olayda HMK'nın ilgili hükümleri gereği yaklaşık ispat koşulunun oluşmadığını, iş bu sebeple davacı tarafın ihtiyati tedbir taleplerinin usule ve yasaya uygun olarak Mahkemece reddedildiğini, davacının dilekçeleri incelendiğinde açıkça görüldüğü üzere iş bu kararın istinaf merciine taşımasının asıl amacının usuli olduğunun izahtan vareste olduğunu, davacının davasına da inanmayışının açık bir göstergesi olduğunu, zaman aşımı defi ve husumet yokluğundan iş bu davanın usulden reddi taleplerini tekrar ettiklerini belirterek; haksız istinaf başvurusunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLER:Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23/02/2024 tarihli ara karar, 2024/54 Esas sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine ilişkindir.
Talep ihtiyati tedbire ilişkindir.
İlk derece mahkemesince ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusu yapılmıştır.
İnceleme; 6100 sayılı HMK.'nın 355. madde hükmü uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
6102 sayılı yasanın 54. vd. maddelerinde haksız rekabet düzenlenmiş olup, aynı yasanın 61.maddesinde ihtiyati tedbir düzenlenmiştir. 6102 sayılı yasanın 61/1.maddesine göre; “Dava açma hakkını haiz bulunan kimsenin talebi üzerine mahkeme, mevcut durumun olduğu gibi korunmasına, 56 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde öngörüldüğü gibi haksız rekabet sonucu oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, haksız rekabetin önlenmesine ve yanlış veya yanıltıcı beyanların düzeltilmesine ve diğer tedbirlere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ihtiyati tedbir hakkındaki hükümlerine göre karar verebilir.”
6100 sayılı HMK'nın \"ihtiyati tedbirin şartları\"na ilişkin 389-(2) maddesinde; \"Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir\" düzenlemesi bulunmaktadır.
Aynı Kanunun 390-(3) maddesinde ise; \"Tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır\" hükmü bulunmaktadır.
Geçici hukuki koruma yargılamasını asıl hukuki koruma yargılamasından ayıran özelliklerden biri ispat ölçüsü noktasındadır. HMK'nın ihtiyati tedbirle ilgili 390. maddesinin gerekçesinde geçici hukuki korumalarda ispat hususu üzerinde durulmuştur. Kanunda açıkça öngörülmemişse ya da işin niteliği gerekli kılmıyorsa, bir davada (normal bir yargılamada yaklaşık ispat değil, tam ispat aranır. Çünkü, hakim, mevcut ispat ve delil kuralları çerçevesinde, tarafların iddia ettiği bir vakıa konusunda tam bir kanaate varmadan o vakıayı doğru kabul edemez.
Ancak kanun koyucu bazen ya doğrudan kendisi düzenleme yaparak ya da işin niteliği ve olayın özelliği gereği hakime, bu durumu belirterek, ispat olgusunu düşürme imkanı vermiştir. Bu düşürülmüş ispat ölçüsü çerçevesinde, tam kanaat değil, kuvvetle muhtemel, yaklaşık bir kanaat yeterli görülmektedir. Doktrinde bu yön karar verilmesi için tam ispat ölçüsü yerine yaklaşık ispat ölçüsü olarak ifade edilmektedir. Ancak, yaklaşık ispatla yetinilmiş olması, ispatın aranmayacağı ya da ispat kurallarının tamamen dışına çıkılacağı anlamına gelmez.
Bir taraf iddiasını mahkeme önüne ne kadar inandırıcı şekilde getirirse getirsin, bu sadece bir iddiadan ibarettir. İddia edilen vakıanın sabit yani doğru kabul edilebilmesi için, ispat yükü üzerine düşen tarafın bunu kanundaki delil sistemi içinde yine kanunun aradığı ispat ölçüsü çerçevesinde ispat etmesi gerekir.
Tam ispatın arandığı durumlarda bu ölçü tereddütsüz ortaya konmalıdır. Yaklaşık ispat durumunda ise hakim o iddianın ağırlıklı ihtimal olarak doğru olduğunu kabul etmekle birlikte, zayıf bir ihtimal de olsa, aksinin mümkün olduğunu göz ardı etmez. Bu sebepledir ki, genelde geçici hukuki korumalara, özel de ihtiyati tedbire ve ihtiyati hacze karar verilirken haksız olma ihtimalide dikkate alınarak talepte bulunandan teminat alınması öngörülmüştür.
Geçici hukuki korumalarda, bazen karşı tarafın dinlenmemesi, tüm delillerin ayrıntılı bir biçimde incelenmesine yeterli zamanın olmaması gibi sebeplerle yaklaşık ispat yeterli görülmüştür; bu çerçevede, aslında ispat ölçüsü bakımından HMK'da bir yenilik getirilmemekle birlikte, “yaklaşık ispat” kavramı kullanılarak doktrinde kabul gören ifade tasarıya alınmış, ayrıca burada hem tam ispatın aranmadığı belirtilmiş hem de basit bir iddianın yeterli olmadığı vurgulanmak istenmiştir.
Somut olayda; davacı taraf, davalı şirket yetkilisi ...'in davacı nezdinde çalışırken 01.04.2011 tarihinde işten ayrıldığını, davacı şirkette çalışırken iş sırrı niteliğinde olan birçok bilgiye vakıf olduğunu, davalının davacının tasarladığı makina tasarımlarının birebir aynısını kullanarak kataloglarında yer verdiğini ve haksız rekabete yol açtığını, beyan ederek eldeki davayı açıp ihtiyati tedbir talep ettiği görülmüştür.
Az yukarıda açıklandığı üzere 6102 sayılı yasanın 61/1.maddesi gereği ihtiyati tedbirler hakkında 6100 sayılı yasanın 389 vd. maddelerinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Davacının varlığını iddia ettiği hususların yargılamayı gerektirdiği, dosyaya sunulan katalogların davacının haklılığını bu aşamada yaklaşık olarak ispata elverişli olmadığı anlaşıldığından mahkemece ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi isabetlidir.
Gerekçeli karar başlığında; ...'nin T.C. kimlik numarası, taraf ve vekillerinin adresinin yazılmaması 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesine aykırı ise de, bu eksiklik mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.
Tüm bu açıklamalara, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, HMK'nın 355. maddesi uyarınca; kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmaması nazara alınarak, davacının istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca; davacının istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,
2-İstinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,
3-Alınması gereken harç peşin alındığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
4-İstinaf yolu için yapılan giderlerin ilk derece mahkemesince esas hükümle birlikte yargılama giderleri içinde değerlendirilmesine
5-İstinaf eden tarafından yatırılan istinaf avansından kullanılmayan kısmının HMK'nın 333. maddesi uyarınca; karar kesinleştikten sonra ilk derece mahkemesince istinaf edene iadesine,
6-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
7-6100 sayılı HMK'nın 359/4 maddesi uyarınca; kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
8-Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,
İlişkin; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda KESİN olmak üzere oy birliği ile karar verildi.15/05/2024
\t\t\t\t
...
Başkan ...
¸e-imzalıdır
...
Üye ...
¸e-imzalıdır
...
Üye ...
¸e-imzalıdır
...
Katip ...
¸e-imzalıdır
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.*