T.C. KONYA BAM 6. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No:
T.C.
KONYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
6. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t:
KARAR NO\t:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN\t\t:
ÜYE\t\t:
ÜYE\t\t:
KATİP\t\t:
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: KONYA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ARA KARAR TARİHİ\t: 22/11/2023
NUMARASI\t\t: Esas
İSTİNAF EDEN DAVACI\t:
VEKİLİ\t: Av.
İSTİNAF EDEN DAVALI\t:
VEKİLLERİ\t: Av.
FERİ MÜDAHİL\t:
VEKİLLERİ\t: Av.
DAVA\t\t: Ticari Şirket (Ortaklıktan Çıkma Veya Çıkarılmaya İlişkin)
İSTİNAF KARARININ
KARAR TARİHİ\t: 26/02/2024
YAZIM TARİHİ\t: 28/02/2024
Davacı tarafından davalı aleyhine Konya .. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyası ile açılan ticari şirket davasında 22/11/2023 tarihinde tesis edilen ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin ara karara karşı davacı ve davalının istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, üye hakimin görüşleri alındıktan sonra dosya incelendiğinde;
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, zaman içerisinde müvekkilinin ağabeyi de olan ....'un şirketin bütün yetkilerini fiilen kendi üzerine geçirmiş müvekkiline uyguladığı mobbing ile müvekkilinin şirkete girmesini engelleyerek onun yasadan ve şirket sözleşmesinden kaynaklanan zorunlu tüm yükümlülüklerini yerine getirmesine engel olduğunu, müvekkilimin müdür olarak görevini yapmasına her şekilde engel olunması, onun inceleme ve bilgi edinme hakkının kısıtlanmasının da ötesine geçirilerek, onun ortaklıktan doğan tüm haklarının da neredeyse ortadan kaldırılmasına neden olduğunu, bu şekilde bir uygulama ile müvekkilinin şirket yönetiminden fiilen uzaklaştırılmış olması halinin, müvekkili adına TTK. 636. maddenin özellikle 2. ve 3. fıkraları uyarınca şirket ortaklığından ayrılmanın da ötesinde, şirketin haklı nedenle feshini talep etmesi için gerekli ve yeterli şartların oluştuğunu belirterek davalı şirketin TTK 636 ncı maddesi ve sair mevzuat hükümleri uyarınca tasfiye edilerek müvekkilimin tasfiye ortaklık payının ödenmesini ve/veya müvekkilinin %35 oranındaki hisse bedelinin net öz varlıklar üzerine şirketin marka değeri, şerefiye ve işleyen teşebbüs değeri dahil tüm haklarının da ilave edilmesi suretiyle ödenmesine karar verilmesini, davalının şirketin içini boşaltmasına engel olunabilmesi için dava sonuna kadar şirkete yönetim veya denetim kayyumu atanması ve tüm mal varlığı üzerine de ihtiyati tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.
İlk derece mahkemesince 21/07/2023 tarihli ara karar ile 6100 s. HMK'nın 393/1. maddesi gereğince bu ara kararının tebliğinden itibaren 1 haftalık kesin süre içerisinde, 100.000 TL nakdi teminatın veya kesin ve süresiz banka teminat mektubunun Mahkememize ibrazı ve ayrıca denetim kayyımı için de 6 aylık ücret karşılığı 15.000 TL'nin Mahkememiz veznesine depo edilmesi halinde davacının İhtiyati tedbir talebininin kısmen kabul kısmen reddi ile; davalı şirketin rutin işleyişini engellememek kaydıyla, davalı şirket yönetiminin davalı şirketi borçlandırıcı ve malvarlığını azaltıcı işlemlerinin denetim kayyımının onayına tabi tutulmasına, davalı şirket adına kayıtlı taşınmazların kayıtlarına iradi olarak başkasına satış ve devrinin önlenmesi ve sınırlı ayni hak tesis edilmemesi için ihtiyati tedbir konulmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Davalı itiraz dilekçesinde özetle; şirkete kayyum tayini için gerekli şartların oluşmadığını, yaklaşın ispatın sağlanmadığını, şirketin hangi şekilde zarara uğratılacağına dair inandırıcı bir delil sunulmadığı gibi bu yönde bir beyanda dahi bulunulmadığını, aksi kanaat oluşması halinde tedbirin mahiyetinin değiştirilmesi gerektiğini, teminatın son derece düşük olduğunu belirterek itirazda bulunmuştur.
İlk derece mahkemesince 06/09/2023 tarihli ara karar ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.
Davalı vekili 22/11/2023 tarihli duruşmada sözlü olarak ihtiyati tedbirin kaldırılmasını istemiştir.
Davacı vekili 07/11/2023 tarihli dilekçesi ve sonraki dilekçeleri ve 22/11/2023 tarihli duruşmadaki sözlü beyanlarıyla, denetim kayyımı ....'nın görevini gereği gibi yerine getirmediği beyan edilerek denetim kayyımının değiştirilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ ARA KARARININ ÖZETİ: İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; \"... Somut olayda ; davacı tarafın tedbire yaptığı itiraz 06/09/2023 tarihli ara kararı ile reddedilmiş ve tedbirin şartlarında herhangi bir değişiklik görülmediğinden 22/11/2023 tarihli duruşmada sözlü olarak ileri sürülen tedbirin kaldırılması talebi de reddedilmiştir.
Davacı vekili de denetim kayyımının değiştirilmesini istemiş ise de, denetim kayyımının görevine tarafsız ve özenli yapmadığına dair yeterli kanaat oluşmadığından davacı tarafın bu yöndeki talebi de reddedilmiştir. ...\" gerekçesiyle Davalı vekilinin 22/11/2023 tarihli duruşmadaki ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddine, davacı vekilinin 07/11/2023 ve 20/11/2023 tarihli dilekçeleriyle 20/11/2023 tarihli duruşmadaki denetim kayyımının kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; denetim kayyımı Ahmet Bulca'nın denetim kayyımlık görevine son verilmesi ve yerine tarafsız olabilecek ve görevini objektif olarak yapabilecek yeni bir kişinin yönetim kayyımı olarak atanması gerektiğini, denetim kayyımının itiraza rağmen halen aynı göreve devam ettirilmesinin dosyaya, taraflara, kamu adına hiçbir faydası kalmadığını belirterek yazısı ve sözlü beyanlarını tekrar ederek istinaf talebinde bulunmuştur.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı iddialarının doğru olmadığını, şirketin feshinin talep edilebilmesi için haklı sebeplerin oluşmadığını, davacının şirketten uzaklaştırılmasının söz konusu olmadığını, şirketin zarara uğratılmasının söz konusu olmadığını, gelişen olaylarda tamamen davacının kusurlu olduğunu, şirketin herhangi bir mal varlığının devredilmesinin söz konusu olmadığını, şirket gelirlerinin tamamının resmi olduğunu, kayyum tayini için gerekli şirtların oluşmadığını, davacının şirketin hangi şekilde zarara uğratılacağına dair inandırıca bir delil sunmadığı gibi bu yönde ciddi bir beyanda dahi bulunmadığını belirterek istinaf talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Talep denetim kayyumunun değiştirilmesine ilişkin ihtiyati tedbir istemine, davalının talebi ise ihtiyati tedbirin kaldırılması istemine ilişkindir.
İstinaf incelemesi; Kamu düzenini ilgilendiren konularda resen, diğer yönlerden HMK'nın 355.maddesi gereğince istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.
İlk derece mahkemesinin 21.07.2023 tarihli ara kararı ile davacının ihtiyati tedbir taleplerinin kısmen kabulüne karar verildiği, davalının itirazı üzerine 06.09.2023 tarihli ara karar ile itirazın reddine karar verildiği, bu karara karşı davalı tarafça yapılan istinaf başvurusu hakkında dairemizin .... E.-... K.sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, yargılama sürecinde bu kez davalı tarafından 22.11.2023 tarihli duruşmada 21.07.2023 tarihli ara karar ile verilen ihtiyati tedbirin kaldırılmasının talep edildiği, davacı tarafça ise 07.11.2023 tarihli dilekçesi ile mahkemece ihtiyati tedbir yolu ile atanan denetim kayyımının değiştirilmesinin talep edildiği, mahkemece istinaf istemine konu 23.11.2023 tarihli ara karar ile de tarafların taleplerinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
İhtiyati tedbir hakkında verilen kararlara karşı ancak; HMK 341/1 ve 394/5 maddeleri gereğince ilk derece mahkemelerince verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi, karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları ve karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 395 ve 396. maddeleri gereğince; durum ve koşulların değişmesi sebebiyle ihtiyati tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılması talebinin reddine ilişkin kararlara karşı HMK 394. maddenin 3. ve 4. fıkralarının kıyas yolu ile uygulanacağı belirtilmesine rağmen kanun yoluna başvurulabileceği belirtilen aynı maddenin 5. fıkrasının uygulanacağı belirtilmediğinden kanun koyucunun bu tür kararlara karşı istinaf kanun yolunun kapalı olduğunu amaçladığı ve bu düşünceyi destekleyen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2012-6529 Esas 9660 Karar sayılı kararındaki düşünceler dairemizce de benimsendiğinden, ilk derece mahkemesince verilen 23/11/2023 tarihli ara kararına karşı istinaf yoluna başvurulması yasal olarak mümkün olmadığı sonuç ve kanaatiyle 6100 sayılı HMK 352/1.b maddesi gereğince davacının ve davalının istinaf yoluna başvuru dilekçesinin reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1- Davacı ve davalının istinaf kanun yoluna başvurma dilekçesinin REDDİNE,
2- İstinaf başvurusunda bulunan davacı tarafından yatırılan 269,85 TL istinaf karar harcının talep halinde davacıya iadesine,
3- İstinaf başvurusunda bulunan davalı tarafından yatırılan 269,85 TL istinaf karar harcının talep halinde davalıya iadesine,
4- İstinaf başvurusunda bulunan davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına,
5- Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359/4. maddesi gereğince; kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
6- Dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 26/02/2024 tarihinde oybirliği ile HMK'nun 352 ve 362/1.a maddeleri gereğince kesin olarak karar verildi.
\t\t\t\t
Başkan
e-imzalıdır
Üye
e-imzalıdır
Üye
e-imzalıdır
Katip
e-imzalıdır