T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/440 - 2024/649
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/440
KARAR NO\t: 2024/649
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
\tK A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 25/11/2021
NUMARASI\t\t: 2021/74 E. - 2021/367 K.
DAVACI\t:
VEKİLLERİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Kararının İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/11/2021 tarih ve 2021/74 E. - 2021/367 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2020/31787 sayısı ile gerçekleştirdiği “...” ibareli 03. Sınıf malları kapsayan başvurusuna karşı davalı tarafın “... ... ...” ibareli markasına dayalı olarak itirazda bulunduğunu, Markalar Dairesi tarafından itiraz reddedilmiş ise de, YİDK kararı neticesinde müvekkilinin başvurusunun hatalı bir şekilde reddolunduğunu, taraf markalarının kapsamları aynı iseler de işaretler açısından benzerlik bulunmadığını, ...'a ait \"... ...\" markası ile müvekkiline ait \"... ...\" markalarında ortak olarak yer alan \"...\" kelimesinin markaların ayırt edici unsuru olmadığını, bu ibarenin yaygın kullanımı bulunan bir sözcük olduğunu, davalı markasında ayrıca “...” sözcüğünün yer aldığını, bu ibarenin bilinen bir kelime olmadığını, ayırt edicilik sağladığını, taraf markalarının esas unsurlarının “...” ve “...” ibareleri olduğunu, tüketicinin bu iki marka arasında yanılgı yaşamasının mümkün olmadığını ileri sürerek 2021-M-643 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin tanınmış “...” markalarının sahibi olduğunu, davacı tarafça kendi adına tescil ettirilmek istenen marka ibaresi içerisinde yer alan “...” ibaresinin, müvekkili adına tescil edilmiş olan “... ...” markasında kullanılan “...” ibaresi ile aynı olduğunu, müvekkili şirkete ait ... ... markasının unsurlarından bir tanesi olan “...” ibaresinin kullanılması halinde tüketici tarafından ilgili ürünün müvekkili şirket ile bağdaştırılacağını, ayırt edicilik değerlendirmesinin “...” ibaresi üzerinden yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2020/31787 sayılı başvuru ile ret gerekçesi davalı markasının 03. Sınıfta birebir aynı malları kapsadıkları, bununla birlikte taraf markalarının ortak olarak “...” ibaresini taşımalarından kaynaklı oluşan görsel, işitsel ve fonetik benzerliğin taraf markalarını benzer kıldığı, markalardaki “...” ve “...” ibaresinin çatı markalar olduğu, bu nedenle aslen korunmak istenilen unsurların sair sözcük unsurları oldukları, bu unsurlardaki benzerliğin taraf markaları arasında ilişkilendirme ihtimali dahil karıştırma ihtimalini meydana getirebileceği, davacı markasının “...” çatı markasından bağımsız bir tanınmışlığı bulunduğu yönünde sonuca varılmasının mümkün olmadığı, kaldı ki aksi yöndeki bir yorumun dahi uyuşmazlığın niteliği itibariyle de somut bir etki zaten yaratmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, markanın, parçalara bölünerek incelenemeyeceğini, markalarda ortak olarak yer alan \"...\" kelimesinin ayırdedici unsur olmadığını, “...” ibaresinin her ne kadar söz konusu malların bir özelliğini tanımlamasa da, 3. sınıfta yer alan mallar bakımından çok sık kullanılan, özellikle kokuların özelliğini ifade edebilecek nitelikte bir ibare olduğunu, diğer taraftan, davalı ...'a ait \"... ...\" markasında, müvekkilinin markasından farklı olarak, \"...\" ifadesinin bulunduğunu, “...” ibaresinin ayırt edici gücü düşük, zayıf bir ibare olduğunu, ...'nun, kamuoyu ve tüketici tarafından \"son derece iyi bilinen ve tanınmış\" bulunduğunu, markalarda yer alan ortak unsur “...” ibaresinin söz konusu mallar da dahil olmak üzere birçok mal veya hizmet bakımından jenerik olarak kullanılan bir kelime olduğunun ve bu jenerik kelimenin her iki markada da yer almasının SMK m.6/1 anlamında bir benzerlik yaratmadığının uzman görüşünde de ifade edildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının “...” ibareli marka başvurusu ile davalının “... ...” ibareli tescilli markası arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında bir benzerlik bulunduğu, zira taraf markalarında bulunan esas unsurların \"...\" kelimesi olduğu, bu ibarenin her iki markada da aynen bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davacının marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki marka arasında yanılgı yaşayabileceği, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği anlaşılmakla anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 29/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/04/2024
\t\t\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.