T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/11 - 2024/468
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/11
KARAR NO\t: 2024/468
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 22/06/2021
NUMARASI\t\t: 2018/321 E. - 2021/494 K.
DAVACI\t:
VEKİLİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: İtirazın İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/06/2021 tarih ve 2018/321 Esas - 2021/494 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ\t:Davacı vekili, taraflar arasında 22/01/2015 tarihli yurt içi taşıma ve cari hesap sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye istinaden müvekkilinin davalıya ait gönderileri taşıdığını, gerçekleştirilen taşımalar için faturalar düzenlendiğini, ancak bir kısım taşıma bedellerinin davalıdan tahsil edilemediğini, tahsil edilemeyen taşıma bedellerinin tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine icra takibinin durduğunu, davalı itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
\tDavalı vekili, taraflar arasında taşıma sözleşmesinin bulunduğunu, ancak davacının sözleşmeye uygun hareket etmediğini, taraflar arasındaki anlaşmaya göre kolilerdeki desi-ağırlık farkları nedeni ile fiyat farkı çıkabildiğini, buna ilişkin iade faturaları düzenlediklerini, davacının fark listesini kabul etmesine karşın iade faturasını haksız olarak kabul etmemesi nedeni ile uyuşmazlık çıktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu ve takibe konu faturalardaki taşıma işinin gerçekleştiği konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın, davalının sözleşme harici uygulama ile ölçüm farkından dolayı düzenlediği iade faturasının geçerli olup olmadığı noktasında toplandığı, sözleşmede ölçüm farkı olması haline ilişkin açık bir düzenleme bulunmadığı, davalı yanın öncelikle sözleşme dışı uygulamanın varlığını, sonrasında davacının sözleşmeye aykırı davranışını ve iade faturasının yerinde olup olmadığını ispat etmesi gerektiği, davacı defterlerinde davalı tarafından gönderilmiş iade faturaları kayıtlı olmakla birlikte, bunların davalının savunmasında bildirdiği üzere üçer aylık vadelerle düzenlenmedikleri gibi içeriklerinde de bu yönde bir bilgi bulunmadığından, iade faturalarının varlığının tek başına bu hususu ispata elverişli olmadığı, savunmaya konu edilen 25/06/2016 tarihli iade faturası her ne kadar davacı defterlerine işlenmiş ise de 19/07/2016 tarihli iade faturası ile de davacı tarafça iadeye konu edildiği, davalının, taraflar arasındaki yazışmalara delil olarak dayandığı, ancak sunulan yazışma içeriklerinde, davacı yanın ölçüm fark listesini ya da faturasını kabul ettiğine dair bir beyanının bulunmadığı, sunulan evraklar arasında hesaplamalara ilişkin tutanakların da olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, sözleşme dışı uygulama bulunduğuna ve iade faturasına dayanak işlemlere dair savunmayı ispata elverişli delil bulunmadığı, her ne kadar davalı tanık deliline dayanmış ise de davacı tarafça buna muvafakat edilmediği, taşıma işinin evraka bağlı bir iş olması ve davalının da bu yönde yazılı delillere başvurması karşısında alacağın miktarı da gözetilerek tanık dinlenmediği, davalının, sözleşme harici anlaşma yapıldığını ve bu anlaşmaya istinaden düzenlenen iade faturasının yerinde olduğuna ilişkin savunmasını ispatlayamadığı, dolayısıyla icra takibine konu edilen asıl alacak yönünden davalının itirazının yerinde olmadığı, alacak faturadan kaynaklandığından likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Ankara 18. İcra Dairesi’nin 2017/19866 esas sayılı dosyasında davalının itirazının iptali ile takibin aynen devamına, asıl alacağın %20’si oranında hesaplanan 2.974.10 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili, taşınacak kolilerin doğrudan davacının aktarma merkezine gittiğini, giden ürünlerde farklı ölçümler yapıldığını ve tespit edilen farkların tutanak ile davacı personeline bildirildiğini, davacı ile müvekkili arasındaki uyuşmazlığın, ölçümleri yapılmış ve fiyatı önceden belirlenmiş olan kolilerin gönderiminde, davacının farklı fiyatlandırmasından ortaya çıktığını, müvekkilinin, davacı ile daima sabit kutulara sabit fiyat belirlemesiyle çalıştığını, her ay sonunda tarafların mail yoluyla fark listelerini birbirlerine gönderdiğini, hazırlanmış fark listelerine göre davacı personelinin bilgisi dahilinde fark faturası kesildiğini, ölçüm farklarının ise müvekkili personelince tespit edilip, davalı personelinin onayının alınarak tespit edildiğini, taraflar arasında yer alan sözleşme gereği desi farkı kaynaklı düzenlenen faturaların aralıklarla davacıya gönderildiğini, davacının da bu faturaları ticari defterlerine işlediğini, her ne kadar sözleşmede 3'er aylık dönemlerle fark faturası düzenleneceği belirtilmiş ise de fark olarak tespit edilen rakamın düşük olması nedeniyle her zaman 3'er ay arayla fatura düzenlenmediğini, taraflar arasında yer alan sözleşme gereği daha önce de fark faturaları düzenlendiğini ve bu faturaların herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan davacı tarafça kabul edildiğini, müvekkilinin fark faturaları düzenleyerek davacıya gönderdiğini, davacının da \"faturaya istinaden iade bedeli\" açıklamasıyla 7 adet iade faturasını müvekkiline gönderdiğini, müvekkilinin süresi içinde bu faturalara itiraz ettiğini, TTK'nın 21/2 maddesi uyarınca faturayı alan kişinin, aldığı tarihten itibaren sekiz gün içerisinde içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa fatura içeriğini kabul etmiş sayılacağını, müvekkilinin düzenlediği 25.06.2016 tarihli faturalara da davacının süresinde itiraz etmediğini, bu nedenle ispat külfetinin davacıya geçtiğini, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağı olan desi farkından doğan farkın, davacının sözleşmeye aykırı davranışından kaynaklandığını, dava konusu alacağın yargılamayı gerektirdiğini, bu nedenle icra inkar tazmınatına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, taraflar arasındaki taşıma ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDavacı tarafça, taraflar arasında 22.01.2015 tarihli yurt içi taşıma ve cari hesap sözleşmesi imzalandığı, bu kapsamda davalıya taşıma hizmeti verildiği, ancak davalının taşıma ücretini kısmen ödemediğini ileri sürmüş, davalı, gönderilerin ağırlığına ya da ölçülerine göre taşıma ücretinin belirlendiğini, hatalı belirlenen taşıma ücreti için fark faturası düzenlenerek, ortaya çıkan yanlışlığın düzeltildiğini, taraflar arasındaki uygulamanın bu şekilde yerleştiğini, davacıya gönderilen fark faturası için davacı tarafça haksız olarak iade faturası düzenlendiğini, bu iade faturasını kabul etmediklerini savunmuş, mahkemece de yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Görüldüğü üzere taraflar arasında taşıma ilişkisi bulunduğu çekişmesizdir. Uyuşmazlık, icra takibine konu edilen 05.01.2017 ile 13.10.2017 tarihleri arasındaki hesap ekstresinde görülen faturalardan doğan bakiye alacağın bulunup bulunmadığıdır.
\t Kural olarak, faturaya sekiz günlük süre içinde itiraz edilmemişse, TTK.'nın 21/2. maddesine göre, itiraz etmeyen kimse, fatura içeriğini kabul etmiş sayılır. Ancak sekiz gün içinde itiraza uğramayan fatura, taraflar arasında, aksi iddia ve ispat edilemeyen bir delil, geçici bir zaman için de olsa borçluyu sorumlu kılan bir ödeme emri de sayılmaz. İtiraza uğramayan fatura, içeriğinin aksi ispat edilebilir ticari bir belgedir. Ayrıca adına fatura düzenlenen, bu faturayı ticari defterlerine itirazsız olarak kaydetmişse, bu kayıt, fatura konusu sözleşmenin ve bu sözleşmedeki işin yapıldığı anlamına gelir. Deftere kayıttan uzun süre sonra iade faturası düzenlenmesi, bu olguyu değiştiremez. Borçlu taraf, faturaları ticari defterine işlemişse, borcun doğmadığını veya borcu ödediğini ispatlamak zorundadır. Bu noktada, faturaların borçlu şirket yöneticilerinin basiretli davranmaması nedeniyle ticari defterlere hataen işlediği savunması da dinlenmez. Yargıtayın yerleşmiş uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay HGK.'nın 12.05.2010 tarih ve 2010/13-246 E.- 2010/267 K., Yargıtay 11. HD.'nin 19.12.2018 tarih ve 2017/2642 E.- 2018/8096 K).
\tBu anlatılanlardan sonra somut olaya gelindiğinde, davalının beyaz eşya ticareti ile iştigal ettiği, müşterilerden gelen yurt içi siparişlerin gönderilmesi ve teslimi amacıyla taraflar arasında taşıma sözleşmesi imzalandığı, çok sayıda gönderinin davacı tarafça taşındığı, taşıma ücretlerine ilişkin düzenlenen faturaların, davacı defterlerinde kayıtlı bulunduğu, bu kapsamda önceki tarihlerde davalı tarafından düzenlenen iade faturalarının da davacı defterlerine kaydedildiği, icra takibine konu edilen alacağın da davalı tarafından düzenlenen iade faturalarından kaynaklandığı, davalı tarafından düzenlenen 25.06.2016 tarihli, toplam 14.780,85 TL tutarlı 7 adet iade faturasının, davacı defterlerine kaydedildiği, 8 günlük yasal itiraz süresi geçtikten sonra 19.07.2016 tarihinde, davacının bu faturalara istinaden 14.780,85 TL tutarlı faturaları düzenlediği, ancak bu faturaların davalı tarafça kabul edilmeyip, süresi içinde noter aracılığıyla davacıya iade olunduğu, taraflar arasında taşıma ilişkisi olduğunun tartışmasız bulunduğu, dolayısıyla akdi ilişkinin ispat edildiği, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda davalı tarafından düzenlenen iade faturaları, davacı defterlerine kaydedildiğine göre artık bu faturaların aksinin davacı tarafça ispat edilmesinin gerektiği, yani taşınan eşyanın desi ve ağırlığı esas alınarak belirlenen taşıma ücretinin, davalı tarafından düzenlenen iade faturalarında belirtilenden farklı olduğunun ispatı yükünün davacı üzerinde bulunduğu, davacının öncesinde itiraz etmediği ve defterlerine kaydettiği faturalarla ilgili sonradan yeniden fatura düzenlemesinin, varılan sonucu değiştirmeyeceği, bu kapsamda davacının iddiasını ispat edemediği anlaşıldığından, Dairemizce de davalının icra takibine konu alacaktan sorumlu olmadığı sonucuna varılmıştır
\tYukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, HMK.'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse \"düzelterek yeniden esas hakkında\" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 22/06/2021 gün ve 2018/321 Esas - 2021/494 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
\t2-Davanın REDDİNE,
\t3-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60 TL maktu karar ve ilam harcından, peşin alınan 253,96 TL’nin düşümü ile kalan 173,64 TL bakiye karar ve ilam harcının davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına,
\t4-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2 maddesine göre belirlenen 14.870,53 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
\t5-Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
\t6-Davalı tarafından ilk derece mahkemesinin yargılaması sırasında yapılan 250,00 TL bilirkişi ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
\t7-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine, (HMK m.333),
\t8-Davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 254,00 TL istinaf karar ve ilam harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalıya iadesine,\t
\t9-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan 53,00 TL posta ücreti, 162,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı olmak üzere toplam 215,10 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,\t
\t10-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\t11-Kararın niteliğine göre, İİK'nın 36. maddesi uyarınca icranın geri bırakılması kararı için Ankara 18. İcra Müdürlüğü 2017/19866 Esas sayılı dosyasına davalı/borçlu tarafından verilen ... ait 09/09/2021 tarih, 01307gt000000015269 numaralı 39.000,00 TL tutarlı teminat mektubunun davalıya iadesine,\t
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 08/03/2024 tarihinde HMK 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle KESİN olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 08/03/2024
\t\t\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.