T.C.
İSTANBUL BAM
8. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2021/667
KARAR NO: 2024/427
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/11/2020
NUMARASI: 2017/1317 Esas - 2020/839 Karar
DAVANIN KONUSU: Trafik Kazasına Bağlı Destekten Yoksun Kalma Tazminatı
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 28/03/2024
Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;
K A R A R Davacılar vekili dava dilekçesi ile; müvekkillerinin desteği ...'ın 21.09.2015 tarihinde meydana gelen çok taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, ceza yargılamasında ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapora göre kazanın meydana gelmesinde desteğin kusurlu olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacıların her biri için ayrı ayı 10.000,00'er-TL olmak üzere toplam 20.000,00-TL tazminatın, davalıya başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesi ile; zararın teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince; ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapora göre davacıların desteği ...'ın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMMS Genel Şartlarının A.6 maddesinde teminat dışı kalan hallerin düzenlendiği, buna göre destekten yoksun kalan hak sahibinin sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen, destek tazminat taleplerinin teminat dışında kalan haller arasında gösterildiği, benzer bir konuda, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2018/5675 E., 2020/1742 K. Sayılı, 19/02/2020 tarihli kararında da; 01/06/2015'te yürürlüğe giren ZMMS Genel Şartlarından sonra poliçe tanzim edilmiş olması halinde, meydana gelen riskin 01/06/2015 tarihli Genel Şartlarda yer alan hükümlere tabi olacağı, dolayısıyla desteğin kusuruna denk gelen kısım yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talep edilemeyeceğinin belirtildiği, davalı ... tarafından tanzim edilen sigorta poliçesinin, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Genel Şartlardan sonra tanzim edilmiş olduğu, yerleşik Yargıtay içtihatlarında da belirtildiği üzere, dava konusu kazanın bu genel şartlar hükümlerine tabi olduğu ve buna göre desteklerinin %100 kusuruyla meydana gelen trafik kazası sonucu vefat etmiş olması nedeniyle davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Davacılar vekilinin istinaf nedenleri; davalı nezdinde düzenlenen poliçe 10.07.2015 tarihinde düzenlenmiş ise de, 2918 sayılı KTK'nın 92. maddesinin 26.04.2016 tarihinde değiştirildiğini, kazanın ise yeni Genel Şartlardan sonra ancak 2918 sayılı Kanun'un 92. Maddesinde yapılan değişiklikten önce 21.09.2015 tarihinde meydana geldiği, Anayasa Mahkemesi'nin 2019/40 Esas sayılı kararında da belirtildiği üzere Genel Şartların idari işlem olduğu ve tazminat koşullarının idari işlem ile belirlenemeyeceği hususlarına ilişkindir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; ATK Trafik İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda, meydana gelen trafik kazasında, kusurun tamamen davacıların desteğine ait olduğunun tespit edilmesine, davalı ... nezdinde düzenlenen poliçenin teminat başlangıç ve bitiş tarihleri 10.07.2015-10.07.2016 olup, sigorta şirketinin sorumluluğunun kapsamının ise 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirlenecek olmasına, Genel Şartların \"Teminat Dışında Kalan Haller\" başlıklı A.6. maddesi (d) bendinde; \"destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri\" teminat kapsamı dışında bırakılmış olup bu nedenle kendi ölümüne neden olan sürücünün (desteğin) tam kusuruna isabet eden destek tazminatı talebinin ZMSS poliçe teminatı kapsamında olmamasında, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Kanunu’nda sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber desteğin kusuruna denk gelen destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin sigorta teminat kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme olmamasına (Bknz.Yargıtay HGK'nın 20/04/2021 tarih 2021/17-86 E, 2021/516 K, Yargıtay sayılı ilamı, 4. HD'nin 13.03.2023 tarihli 2021/14768 E. - 2023/3331 K. ve 2021/10109 E.-2023/3928 K. sayılı, Yargıtay 17. HD'nin 25.11.2020 tarihli, 2019/3574 E.- 2020/7607 K. sayılı ilamları) göre yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1-Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-İstinaf eden davacılardan alınması gereken (427,60-TLx2)855,20-TL harçtan peşin yatırılan 795,90-TL harcın düşümü ile bakiye 368,30-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davacılardan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, 4-İstinaf yasa yoluna başvuran davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerin üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 361 ve 362. maddeleri uyarınca gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süresi içinde Yargıtay’a temyiz yolu açık olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.28/03/2024