T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ ...
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ
...
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
....
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 08/12/2021
NUMARASI\t\t....
DAVANIN KONUSU\t: Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)
KARAR TARİHİ\t: 15/03/2024
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ\t: 27/03/2024
İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;\t
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI :
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 07.11.2019 tarihinde, dava dışı ... ... sevk ve idaresindeki, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı ... plakalı motosikletin yaya olan davacıya çarparak yaralanmasına sebep olduğunu, davalı sigorta şirketine 05.12.2019 tarihinde gerekli bütün belgeler ile başvuruda bulunulduğunu ancak başvuruya taleplerini karşılayacak cevap verilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.500,00 TL daimi maluliyet tazminatının davalıdan başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 86.000,51 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı şirketin, sigortalısının kazadaki kusuru oranında ve maddi zararın varlığı ispat edildiği takdirde poliçe azami teminat limitiyle sınırlı olduğunu, dava konusu kazanın meydana gelmesinde davacı yayanın ağır ve asli kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacının %25, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu, ... Üniversitesinden alınan raporda, davacının kazadaki yaralanmasından kaynaklanan daimi maluliyet oranının %21 olduğunun belirlendiği, sürekli işgöremezlik tazminatının hesaplanması yönünden aktüer bilirkişi raporu alındığı, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 86.000,51-TL sürekli işgöremezlik tazminatının 17.12.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; maluliyet oranın yönünden alınan raporun rasyonel olmadığını, alınan uzman görüşünde %8 maluliyet oranı belirlendiğini, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, aktüerya hesabında %1.8 teknik faiz oranına göre hesaplama yapılmadığını, davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadığından temerrüde düşmediğini, bu nedenle dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.
Davacı vekili, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı motorsikletin, yaya olan davacıya çarparak yaralanmasına ve malul kalmasına sebep olduğunu belirterek sürekli işgöremezlik tazminatı talep etmiştir.
1-Mahkemece, davacının sürekli işgöremezlik oranının belirlenmesi yönünden ...... Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alındığı, raporun incelenmesinde, davacının kaza sonrası tüm tedavi evraklarının ve raporların incelendiği, Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre davacının dava konusu kazadaki yaralanmasından kaynaklanan daimi maluliyet oranının %21 olarak belirlendiği, raporun dosyadaki bilgi ve belgelerle uyumlu, denetime uygun olarak tanzim edildiği görülmekle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2-2918 sayılı Karayolları Trafik kanunun 90. Maddesinde “Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir. Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve genel şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11.01.2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.” Şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihinde 2019/40 E-2020/40 K. sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresi Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir.
Anayasa Mahkemesi’nin 17.07.2020 tarihli 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz bu cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Bu itibarla, davacının sürekli işgöremezlik zararının hesabına ilişkin hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda Yargıtay tarafından kabul edilen TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
3-26.04.2016 tarihinde 2918 Sayılı Yasanın 99. maddesinde yapılan değişiklik ile getirilen \"Sigortacılar, hak sahibinin zorunlu mali sorumluluk sigortası Genel Şartlarıyla belirlenen belgeleri, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadırlar.\" düzenlemesi gereğince, sigortanın temerrüdü için Genel Şartlarda belirtilen belgeler ile sigorta şirketine müracaat zorunludur. Somut olayda, davacı vekilinin davalı sigorta şirketine başvurusunun 05.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği nazara alındığında sekiz iş günü sonrası temerrüde düştüğünün kabulü ile faiz başlangıcı yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmasında usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 5.874,69 TL istinaf karar harcından peşin alınan 1.470,00 TL harcın mahsubu ile kalan 4.404,69 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir olarak kaydedilmesine,
3- Başvuran tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
4-Davalı tarafından yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısmın HMK'nun 333.maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,
5-Karar tebliği ve harç işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nın 362/1.a maddesi gereğince miktar itibariyle KESİN olmak üzere 15.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.