T.C.
İSTANBUL BAM
8. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2021/399
KARAR NO: 2024/411
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/10/2020
NUMARASI: 2018/356 Esas - 2020/569 Karar
DAVANIN KONUSU: Trafik Kazasından Kaynaklanan Cismani Zarar Nedeniyle Tazminat
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 28/03/2024
Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352.maddesi gereğince yapılan ön inceleme ve değerlendirme neticesinde;
K A R A R Görülmekte olan dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince; \"1-Davanın KABULÜ ile davacının sürekli maluliyetinden kaynaklı 180.424,87 TL maddi tazminat ve davacının geçici iş göremezliğinden kaynaklı 3.790,96 TL tutarındaki maddi tazminat olmak üzere toplam 184.215,83 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 02/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ve poliçe limiti sınırlı olmak kaydı ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine\" karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, 10.02.2021 tarihli ek kararı ile; gerekçeli kararın davacı vekiline 30.12.2020 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf kanun yoluna başvurma süresi olan 2 haftalık sürenin 14.01.2021 tarihinde dolduğu ve davacı vekilince istinaf yasal süresinden sonra istinaf kanun yoluna başvurulduğu gerekçesi ile, davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 346. madde hükmü gereğince reddine karar verilmiş, ek karar usulüne uygun olarak davacı vekiline tebliğ edilmiş ise de, ek karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmamıştır. Davalı vekilinin istinaf nedenleri; 6111 sayılı Kanun gereğince geçici iş göremezlik tazminatından müvekkili şirketin sorumlu olmadığı hususuna ilişkindir. Eldeki davada, davacı vekilince dava dilekçesi ile; davalıya sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığı ve maddi zararı olduğu belirtilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) 50,00-TL geçici iş göremezlik, 50,00-TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiş, yargılama aşamasında sunduğu 10.01.2020 tarihli dilekçesi ile, tazminat taleplerini geçici iş göremezlik için 3.790,06-TL'ye sürekli iş göremezlik yönünden ise 184.215,83-TL'ye artırdıklarını bildirmiş, ilk derece mahkemesince de, davacının sürekli maluliyetinden kaynaklı 180.424,87-TL maddi tazminat ve davacının geçici iş göremezliğinden kaynaklı 3.790,96-TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Dolayısıyla, davalı tarafın aleyhine hükmedilen ve istinafına konu geçici iş göremezlik tazminat miktarı 3.970,96-TL'dir. 29906 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6773 sayılı kanunun 41.maddesi ile değişik HMK'nın 341/2.madde hükmü uyarınca, ilk derece mahkemelerinin miktar ve değeri 3.000,00-TL'yi geçmeyen mal varlığına ilişkin davalarda verdikleri kararlar kesin olup, hüküm tarihi olan 2020 yılı itibariyle kesinlik sınırı 5.390,00-TL'ye çıkartılmıştır. Bu durumda eldeki davada istinaf eden davalı vekilinin istinaf istemine konu olan ve kabul edilen geçici iş göremezlik tazminat miktarı 3.970,96-TL olup ilk derece mahkemesinin maddi tazminata ilişkin kararı davalı yönünden kesinlik sınırı olan 5.390,00-TL'nin altında kalmaktadır. HMK'nın 346/1.maddesi hükmü uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının miktarı itibariyle kesin olduğu durumlarda usulden red kararının yerel mahkemesince verilmesi gerekli ise de, temyiz merciine de aynı yetkinin tanındığı 01/06/1990 gün ve 1989/03-1990/04 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilmek suretiyle, davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına yönelik istinaf isteminin; HMK'nın 346/1 ve 352. maddeleri gereğince ilk derece mahkemesinin kararının kesin olması nedeniyle usulden reddine karar verilmek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1/Başlıkta bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 346/1 ve 352. madde hükümleri uyarınca USULDEN REDDİNE, 2/İstinaf aşamasında yatırılan karar ve ilam harcının istek halinde istinaf eden davalıya iadesine, 3/İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,4/İstinaf yasa yoluna başvuran davalı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince, kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 28/03/2024