T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/114
KARAR NO\t: 2024/390
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN \t\t: ... \t ...
ÜYE\t\t: ... ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
KATİP\t\t: ...\t ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 04/11/2021
NUMARASI\t\t: 2021/95 E. - 2021/374 K.
DAVACI\t:
VEKİLİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Marka Kararının İptali ile Marka Hükümsüzlüğü
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/11/2021 tarih ve 2021/95 E. - 2021/374 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili şirketin 2017/121367, 2017/121380, 2017/121392, 2017/1214008, 2016/02195, 2016/02197, 2016/04401, 2015/40473, 2015/95686, 2015/95693, 2014/85460 sayılı ve \"... şekil\", \"...\" ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “....com+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’e başvuruda bulunduğunu, 2019/91961 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin Türksat uyduları ve diğer uydular üzerinden her türlü uydu haberleşmesini gerçekleştiren Dünya’nın önde gelen uydu operatörlerinden biri olduğunu, “...” ibaresinin refleks olarak algılanan marka haline geldiğini, toplumda ulaştığı tanınmışlığın yüksek olduğunu, davaya konu markadaki kelimelerin markaya herhangi bir ayırt edicilik katmadığını, dava konusu başvuru ile müvekkilinin itiraza mesnet markaları arasında benzerlik bulunduğunu, davaya konu markanın tescili halinde müvekkilinin markalarını çağrıştıracağını, ayırt edicili niteliğine zarar vereceğini, markaların tanınmışlığından haksız şekilde yararlanacağını ileri sürerek, YİDK'nın 2021-M-1587 sayılı kararının iptali ile dava konusu 2019/91961 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı şahıs vekili, davacının ... satışı yapmadığını, kendilerinin ise yalnızca ... satışı ile uğraştığını, tarafların hitap ettikleri kitlenin farklı olduğunu, müvekkilinin web sitesinde ... üreticilerinin güncel ... bilgilerini ve fiyatlarının paylaşıldığını, davacı ile rekabet yaratacak ortak bir ürün, marka veya hizmetin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, başvuru kapsamındaki 35. sınıf hizmetler yönünden emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, davaya konu marka başvurusunda ön plana çıkan unsurun bir bütün olarak \"....com+şekil\" işareti olması, davacıya ait itiraza mesnet markaların esaslı unsurunun “...” ibaresi olması, markaların tertip biçimlerinin farklı olması, davaya konu markada “...” ibaresinin ön plana çıkartılmaması, anılan ibarenin davacının faaliyet gösterdiği genel çerçevede haberleşme hizmetleri haricinde yüksek ayırt ediciliğinden bahsedilemeyecek olması karşısında markaların görsel olarak benzer olmadığı, taraf markalarının işitsel ve kavramsal olarak da benzer olmadıkları; “...” ibaresinin sektörde pek çok kişi tarafından kullanılagelmesi, anılan ibarenin yaratım/fantezi bir kelime olmaması karşısında taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi bağlamında iltibas ihtimalinin bulunmadığı; davaya konu markanın bir bütün olarak markasal algı yaratması, “...” ve “com” ibareleri her ne kadar ayrı ayrı herkesin kullanımına açık olsa da bir bütün olarak kompoze edilen marka imajında ayrı ayrı değerlendirilmelerinin yerinde olmaması, markada “z ...” unsurunun bulunması, tüketici algısının tereddütsüz şekilde kelime unsurunun bağımsız anlamı üzerinde yoğunlaşmayacak olması karşısında SMK'nın 5/1-c maddesinin uygulama şartlarının oluşmadığı; davacı markaları açısından SMK’nın 6/5 maddesinde yer alan koşullar oluşmadığı gibi taraf markaları arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1 maddesi anlamında karıştırılma tehlikesi olmadığı ve dolayısıyla tanınmışlığın bu duruma bir etkisinin olmayacağı, davalı markasının kötüniyetli olduğuna dair somut veri bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çelişkili ve eksik görüşlerin bulunduğunu, rapora sundukları itirazlarının göz ardı edildiğini, itirazları karşılanmadan ve yeni bilirkişi incelemesi yapılmadan verilen kararın kaldırılması gerektiğini, dava konusu markanın SMK'nın 5/1-c maddesi uyarınca tanımlayıcı olduğunu, bu hususun bilirkişi raporunda da ikrar edildiğini, taraf markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak da benzer olduklarını, zira başvurunun esas unsurunu \"...\" ibaresinin oluşturduğunu, müvekkilinin 2005 yılından bu yana \"...\" markası ile hizmet verdiğini, müvekkilinin \"...\" markalı ürünlerinin Türkiye'nin tamamında kullanıldığını, markanın tanınmış hale geldiğini, tüketicilerin işaretlerin ilk unsuruna odaklanma eğiliminde olduklarını, mahkemece taraf markaları arasında kavramsal benzerlik bulunmadığı şeklinde görüş oluşturulmuşsa da, kavramsal farklılıkların iltibas tehlikesi üzerinde tek başına bir etkisinin bulunmadığını, taraf markalarındaki \"...\" sözcüklerinin aynı anlama gelmediği kesinlikle kabul edilmemekle birlikte görsel ve işitsel benzerlik nedeniyle anlamsal farklılığın geri planda kaldığının kabul edileceğini, müvekkili markasında da \"...\" kelimesinin sözlük anlamıyla kullanıldığını, müvekkilinin markalarının tanınmışlığı nedeniyle davalının markasının müvekkili markalarını çağrıştıracağını ve ayırt ediciliğine zarar verip haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK marka kararı iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvurunun bir bütün olarak tanımlayıcı nitelikte olmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre \"....com+şekil\" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet \"...\" asıl unsurlu markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de dahil karıştırılma tehlikesinin olmadığı, zira davacı markalarının asli unsurunu oluşturan \"...\" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 23.02.2021 tarih ve 2020/1635 E.-2021/1566 K. sayılı ilamının da aynı yönde olduğu, buna göre dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığının kabulünün gerektiği, dava konusu markayı gören tüketicilerin bunun davacının itiraza mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu derhal ve ilk bakışta algılayabileceği, tarafların marka işaretlerinin benzer olmadığından, davacının markalarının tanınmış olup olmamasının sonuca etkili bulunmadığı, öte yandan, davacı vekilinin yeni heyetten rapor alınma talebi kabul edilmemiş ise de, bilirkişilerin görüşü hakim için bağlayıcı olmayıp HMK'nın 282. maddesi uyarınca hakim bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceğinden davacının bu yöndeki iddiasının sonuca etkili görülmediği, ayrıca kötüniyet iddiasının da ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,30-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, \t
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 01/03/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 29/03/2024\t\t
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...